Karakters ontwikkelen op de vloer

29-09-2017

Normaliter ontwikkelen personages zich in je hoofd. je probeert je voor te stellen hoe het personage denkt, voelt en handelt. Misschien zie je beelden, dromen of krijg inzichten uit het verleden, die je kunt koppelen aan je personage. Je noteert je inzichten op papier of in je computer. Je praat er over met collega's of de regisseur.


Je persoonlijke geschiedenis gebruiken voor je karakter

Acteurs proberen een karakter te ontdekken of te construeren door in hun huid te kruipen (lees: in hun herinnering te gaan) Daarbij gebruiken ze hun voorstellingsvermogen. Ze zoeken er een houding en beweging bij en geven hun personage een stem, met een 'eigen' geluid. Met de juiste spierspanning en met tekstmateriaal blazen ze er verder leven in. Wat later, op de vloer of op de set, gaat de regisseur er nog wat aan sleutelen en dan is het meestal wel zo’n beetje Klaar is Kees.


Leren informatie ontvangen van representanten

Met een opstelling beginnen we op een diepere laag - blanco. We werken niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten. We stellen het personage op in de ruimte, meestal met andere personages, of met een of meer elementen uit het verhaal. Dat kan naar aanleiding van een gerichte vraag zijn, of we laten ons intuïtief leiden door representanten op de vloer.


Ieder karakter is onderdeel van het systeem (van het verhaal dat vertelt wordt). Ook karakters die niet worden opgevoerd maken deel uit van het systeem. Wanneer de acteur (met de informatie uit z'n notitieboekje) tussen hemzelf (met z'n eigen ervaringen en historische materiaal) en het personage wordt geplaatst, voegt hij daarmee zijn eigen historie toe aan het systeem. Misschien niet altijd erg, maar hierdoor blijft dieperliggende informatie over het verhaal en dat personage verborgen. Dàt is niet alleen jammer, we missen ook bezieling en de diepere drijfveren van wat de schrijver of maker (ooit) in zijn gedachten had en voor het publiek voor ogen had met dit stuk (en deze karakters).


Met een opstelling maken we deze informatie vrij. De representant is onbevangen, kent de achtergrond niet, maar omdat hij zich verbindt met het systeem van het stuk, krijgt hij toegang tot de informatie van de schrijver. De kwaliteit en de energie die vrijkomt is voelbaar en opent op een diepere laag de kinesthetische empathie van de acteur en van het publiek.


In het verhaal van het personage komen

In een opstelling gebruiken we representanten, de vloer en de fysieke en psychische ruimte. Een representant stapt in het personage. Acteurs kunnen vanaf een afstandje hun personage observeren. Dat is heel anders dan wanneer ze het personage spelen.


Een opstelling kun je zien als een dramaturgische analyse; als een archeologische ontdekkingsreis, met als doel om in de schoenen van je personage komen te staan. De wereld te zien door zijn ogen. Te luisteren met haar oren. Zijn hart te voelen kloppen. De juiste vragen kiezen die de acteur dichter bij de wereld van het personage brengen, in haar verhaal. 

VORIGE  |  VOLGENDE

Karakteropstellingen is een onderdeel van Hans Jeths Consultancy    

Copyright© 2020 Hans Jeths.  All rights reserved.        

OK

Deze website maakt gebruik van cookies. Zie ons Privacy Beleid voor meer informatie.